Hypernarrative.com is the personal weblog of Wilbert Baan. I'm a designer of interactive services and co-founder of Somehow, an interactive design and innovation company.
On this personal blog I write about art, media, technology and things I do, like, think or make.
At Somehow we are looking for smart people to join our company to make wonderful things. We design mobile applications that make work better. We design apps for people who clean large corporate offices and hospitals or for people who park cars.
Our process always starts by interviewing employees and joining them during their working day. With this information we start making prototypes and a business case. Our goal is to use data and technology smart and creatively to make someone’s life better. At the same time we generate enormous amounts of data. Which we visualize by designing easy to use interfaces that give new insights and competitive advantages to our clients.
If you’re looking for a job or internship and like data, mobile interfaces and empower people, get in touch.
Easy to forget when you’re working towards a deadline, but the final touch to a project really matters.
Finishing well
It’s not enough to finish the checklist, to hurriedly do the last three steps and declare victory.
In fact, the last coat of polish and the unhurried delivery of worthwhile work is valued all out of proportion to the total amount of effort you put into the project.
It doesn’t matter how many designers, supply chains, workers, materials and factories were involved–if the box is improperly sealed, that’s how you will be judged.
Markkula wrote his principles in a one-page paper titled “The Apple Marketing Philosophy” that stressed three points. The first was empathy, an intimate connection with the feelings of the customer: “We will truly understand their needs better than any other company.”
The second was focus: “In order to do a good job of those things that we decide to do, we must eliminate all of the unimportant opportunities.”
The third and equally important principle, awkwardly named, was impute. It emphasized that people form an opinion about a company or product based on the signals that it conveys. “People DO judge a book by its cover,” he wrote. “We may have the best product, the highest quality, the most useful software etc.; if we present them in a slipshod manner, they will be perceived as slipshod; if we present them in a creative, professional manner, we will impute the desired qualities.”
Onderstaand filmpje van IBM is erg gepolijst, maar het illustreert heel goed expertises die belangrijk zijn en nog veel belangrijker gaan worden. Data en touch points moeten meer inzicht geven en helpen om veel van onze grote problemen op bijvoorbeeld het gebied van energie, geld en zorg op gaan lossen.
Data is er al heel erg veel, maar komt er nog veel meer. Alles wat digitaal opereert genereert data. Data is niet per definitie hetzelfde als informatie, maar analyse, ontsluiting en koppeling van data heeft de potentie om tot heel erg veel informatie en nieuwe inzichten te leiden.
Touch points. Data is zinloos zonder interfaces die het verzamelen van data of het verbinden van data mogelijk maken. Dit kunnen bijvoorbeeld mobiele applicaties zijn, maar het zijn ook sensoren of API’s; interfaces waardoor machines met elkaar kunnen praten.
Als je weet hoe je data om kunt zetten tot nieuwe informatie of hoe je goede interactie met die data kunt ontwerpen dan kun je de wereld veranderen.
Ik had graag een overzicht van 2011 voor het einde van het jaar gemaakt, maar dat is nog niet gelukt. Toch zijn er een paar links die ik op een rijtje wil zetten.
Twee artikelen en een video uit 2011 die je op mij een behoorlijke indruk hebben gemaakt in het afgelopen jaar. En die volgens mij een groot maatschappelijk thema aansnijden en goed duidelijk maken wat er in de wereld aan de hand is.
1. Douglas Rushkoff Are Jobs Obsolete.
In dit verhaal schrijft Douglas Rushkoff over het verdwijnen van banen en het steeds maar willen maken van nieuwe banen. Technologie heeft in zich om banen weg te nemen. Natuurlijk introduceert iedere technologie nieuwe banen, maar het maakt ook dingen overbodig. We zijn altijd zoekende hoe technologie ons leven makkelijker kan maken. Het gevolg hiervan is dat er steeds minder ‘banen’ zullen zijn. Sturen op banen is dus een slecht model.
2. Jaron Lanier The Local-Global flip
Als je een beetje door zijn presentatie en soms warrige uitwaaieringen heen kijkt. Én er even goed voor gaat zitten. Dan is dit voor mij één van de meeste interessante video’s van 2011. Jaron Lanier heeft het over hetzelfde probleem als Rushkoff, maar plaatst het nog meer in perspectief. Van de ontwikkeling van technologie, de crisis van banken tot en met het verdwijnen van een middenklasse.
3. Marc Andreessen Why Software is Eating the World
Ook in dit verhaal komt terug dat software een steeds meer prominente rol inneemt in ons dagelijks leven. Alles draait om software en zonder software in de kern kunnen de bedrijven van vandaag en morgen niet bestaan.
Computers vervangen mensen waar het kan, dus ook op de beurs. Een computer kan nu eenmaal sneller een analyse maken van grote hoeveelheden data, en sneller handelen.
Joris Luyendijk schrijft voor de Guardian het Banking Blog. In een serie posts die hij “voices of finance” noemt interviewt hij mensen uit de bankwereld. Een interview met een computerdeskundige laat goed zien hoe complex de technologie inmiddels geworden is, én wie of wat het verschil in de handel nu echt maakt. En dat is niet altijd de handelaar.
Het is interessant om te zien hoe we eindelijk de fase van het denken in save, files, folders en desktops voorbij gaan. De mappenstructuur en terminologie die is overgenomen van een archieflade lijkt eindelijk zijn langste tijd gehad te hebben.
Met de opkomst van mobiele interfaces en vooral 'the cloud' wordt het denken in bestanden langzaam losgelaten en krijgt het computertijdperk eindelijk zijn eigen taal en methodiek voor het ordenen van dingen.
Of places hier iets aan toe voegen? Vaak wel, maar net zo vaak niet. Het is in ieder geval een fris inzicht.
All companies die. All cities are nearly immortal.
Both are type of networks. But there are two basic network forms: organisms or ecosystems. Companies are like organisms, while cities are like ecosystems.
All organisms (and companies) have share many universal laws of growth. Creatures age in the same way, whether they are small animals, large mammals, starfish, bacteria, and even cells. All ecosystems (and cities) also share universal laws. They evolve and scale in a similar fashion among themselves — whether they are forests, meadows, coral reefs, or grasslands, or villages.
Geoff West from the Santa Fe Institute has piles of data to prove these universal and predictive laws of life. Organisms scale in a 3/4 law. For every doubling in size, they increase by less than one, or .75. The bigger the organism, the slower it goes. Both elephants and mice have the same number of heartbeats per lifespan, but he elephant beats slower.
Ecosystems, on the other hand, scale by greater than one, or 1.15. Every year they increase in wealth, crime, traffic, patents, pollution, disease, infrastructure, and per capita by 15%. The bigger the city, the faster it goes.
A less than one rate of exponential growth inevitably leads to an s-curve of stagnation. All organisms and companies eventually stagnate and die. A greater than one rate of exponential leads to a hockey stick upshot of seemingly unlimited growth. All cities keep growing. As West remarked: We can drop an atom bomb on a city and 30 years later it will be thriving.
The question Geoff West could not answer at tonight's Long Now talk was:
Is the internet more like a company or more like a city?
