Hypernarrative is the personal weblog of Wilbert Baan, a designer of interactive services and co-founder of Somehow, an interactive design and innovation company.
A hypernarrative is a non-linear storyline. For example how you browse the web reading article after article is a hypernarrative. You jump from page to page making your own story.
On this personal blog I write about art, media, technology and things I do, like, think or make.
Onderstaand filmpje van IBM is erg gepolijst, maar het illustreert heel goed expertises die belangrijk zijn en nog veel belangrijker gaan worden. Data en touch points moeten meer inzicht geven en helpen om veel van onze grote problemen op bijvoorbeeld het gebied van energie, geld en zorg op gaan lossen.
Data is er al heel erg veel, maar komt er nog veel meer. Alles wat digitaal opereert genereert data. Data is niet per definitie hetzelfde als informatie, maar analyse, ontsluiting en koppeling van data heeft de potentie om tot heel erg veel informatie en nieuwe inzichten te leiden.
Touch points. Data is zinloos zonder interfaces die het verzamelen van data of het verbinden van data mogelijk maken. Dit kunnen bijvoorbeeld mobiele applicaties zijn, maar het zijn ook sensoren of API’s; interfaces waardoor machines met elkaar kunnen praten.
Als je weet hoe je data om kunt zetten tot nieuwe informatie of hoe je goede interactie met die data kunt ontwerpen dan kun je de wereld veranderen.
Ik had graag een overzicht van 2011 voor het einde van het jaar gemaakt, maar dat is nog niet gelukt. Toch zijn er een paar links die ik op een rijtje wil zetten.
Twee artikelen en een video uit 2011 die je op mij een behoorlijke indruk hebben gemaakt in het afgelopen jaar. En die volgens mij een groot maatschappelijk thema aansnijden en goed duidelijk maken wat er in de wereld aan de hand is.
1. Douglas Rushkoff Are Jobs Obsolete.
In dit verhaal schrijft Douglas Rushkoff over het verdwijnen van banen en het steeds maar willen maken van nieuwe banen. Technologie heeft in zich om banen weg te nemen. Natuurlijk introduceert iedere technologie nieuwe banen, maar het maakt ook dingen overbodig. We zijn altijd zoekende hoe technologie ons leven makkelijker kan maken. Het gevolg hiervan is dat er steeds minder ‘banen’ zullen zijn. Sturen op banen is dus een slecht model.
2. Jaron Lanier The Local-Global flip
Als je een beetje door zijn presentatie en soms warrige uitwaaieringen heen kijkt. Én er even goed voor gaat zitten. Dan is dit voor mij één van de meeste interessante video’s van 2011. Jaron Lanier heeft het over hetzelfde probleem als Rushkoff, maar plaatst het nog meer in perspectief. Van de ontwikkeling van technologie, de crisis van banken tot en met het verdwijnen van een middenklasse.
3. Marc Andreessen Why Software is Eating the World
Ook in dit verhaal komt terug dat software een steeds meer prominente rol inneemt in ons dagelijks leven. Alles draait om software en zonder software in de kern kunnen de bedrijven van vandaag en morgen niet bestaan.
Computers vervangen mensen waar het kan, dus ook op de beurs. Een computer kan nu eenmaal sneller een analyse maken van grote hoeveelheden data, en sneller handelen.
Joris Luyendijk schrijft voor de Guardian het Banking Blog. In een serie posts die hij “voices of finance” noemt interviewt hij mensen uit de bankwereld. Een interview met een computerdeskundige laat goed zien hoe complex de technologie inmiddels geworden is, én wie of wat het verschil in de handel nu echt maakt. En dat is niet altijd de handelaar.
Het is interessant om te zien hoe we eindelijk de fase van het denken in save, files, folders en desktops voorbij gaan. De mappenstructuur en terminologie die is overgenomen van een archieflade lijkt eindelijk zijn langste tijd gehad te hebben.
Met de opkomst van mobiele interfaces en vooral 'the cloud' wordt het denken in bestanden langzaam losgelaten en krijgt het computertijdperk eindelijk zijn eigen taal en methodiek voor het ordenen van dingen.
Of places hier iets aan toe voegen? Vaak wel, maar net zo vaak niet. Het is in ieder geval een fris inzicht.
All companies die. All cities are nearly immortal.
Both are type of networks. But there are two basic network forms: organisms or ecosystems. Companies are like organisms, while cities are like ecosystems.
All organisms (and companies) have share many universal laws of growth. Creatures age in the same way, whether they are small animals, large mammals, starfish, bacteria, and even cells. All ecosystems (and cities) also share universal laws. They evolve and scale in a similar fashion among themselves — whether they are forests, meadows, coral reefs, or grasslands, or villages.
Geoff West from the Santa Fe Institute has piles of data to prove these universal and predictive laws of life. Organisms scale in a 3/4 law. For every doubling in size, they increase by less than one, or .75. The bigger the organism, the slower it goes. Both elephants and mice have the same number of heartbeats per lifespan, but he elephant beats slower.
Ecosystems, on the other hand, scale by greater than one, or 1.15. Every year they increase in wealth, crime, traffic, patents, pollution, disease, infrastructure, and per capita by 15%. The bigger the city, the faster it goes.
A less than one rate of exponential growth inevitably leads to an s-curve of stagnation. All organisms and companies eventually stagnate and die. A greater than one rate of exponential leads to a hockey stick upshot of seemingly unlimited growth. All cities keep growing. As West remarked: We can drop an atom bomb on a city and 30 years later it will be thriving.
The question Geoff West could not answer at tonight's Long Now talk was:
Is the internet more like a company or more like a city?
| Think Quarterly by Google
The Innovation Issue. We are, literally, more creative than ever. Think.Quarterly/Q3/2011/Welcome. The Eight Pillars of Innovation …we rely often on intuition and always on insights. Google_SVP.Adve…
